De Stip

 

De Stip is een kunstwerk in Emmen. Het is ontworpen en geheel eigenhandig beschilderd door het kunstenaarscollectief de toyisten. Het is een voormalig gasoverslagvat (gasbol) waarvan er in Europa maar twee bestaan. De toyisten hebben dit monumentaal industriële object beschilderd en er het thema leven met energie aan gekoppeld.

Toyist Dejo (grondlegger van het toyisme) kwam eind 1997 op het idee om de gasbol in zijn woonplaats Emmen te gaan beschilderen. Na de eerste gesprekken in 2005 met de eigenaar van de gasbol, energiebedrijf Essent (later Enexis), zou het nog tot 2008 duren voordat er daadwerkelijk zaken in gang konden worden gezet. Dit was mede te danken aan de oprichting van de stichting Living Industry die zich bezig houdt met het hergebruik van industriële objecten en de herontwikkeling van bedrijventerreinen. Nadat de gemeente akkoord ging met het project, werd er een steiger van 8 verdiepingen gebouwd rondom de 22 meter hoge gasbol. Op 27 juli 2009 konden de kunstenaars de steigers op en aan de slag.

 

Lees verder op:  http://nl.wikipedia.org/wiki/Speciaal:Voorvoegselindex/De_Stip_(Emmen

Klik op: De Stip

De Joodse Synagoge

Aan de Julianastraat 27 staat een mooi wit pand: de Joodse Synagoge.  De Synagoge is gebouwd in 1878.
 Uit de Emmer Courant: 'Er was vreugde in de kleine Joodse gemeente en tot 's avonds laat werd vroolijk feest gevierd in het café der weduwe H. Pol."
Voor het gebouw staat een beeld van Luc Leenknegt, en is bedoeld als gedenkteken voor de periode 1940-1945. Het vraagt aandacht voor de 125 joodse slachtoffers uit Emmen en de omliggende dorpen.

Het pand valt op door de haast teder aandoende eenvoud. Maar juist hierdoor is het steeds weer verrassend als je tussen de 'gewone' huizen ineens de witte Synagoge aantreft.

Historie: Joods Historisch Museum

Eva

Op de hoek van het trouwpaviljoen staat een bronzen beeld van een lange, slanke, jonge vrouw met paardestaart van Hans Ittmann.

Ittmann was in 1954 een van de oprichters van de Liga Nieuwe beelden. Deze organistatie wilde 'samenwerking bevorderen tussen architect en beeldend kunstenaar op voet van gelijkheid'

 

Het verhaal gaat dat in de roemruchte jaren zeventig, de jaren van de tweede emancipatiegolf, het beeldje van de naakte vrouw werd aangekleed door een paar afgevaardigden van de plaatselijke vrouwenbeweging, het "Vrouwencafe Emmen" als een protest tegen het (mis)(ge)bruiken van het naakte vrouwelijk lichaam als object, ten gerieve van wellustig kijkende mannen...

 

 

 

Maar nog altijd, onder alle omstandigheden; wind, regen, koude, hitte en andere tegenbewegingen ten spijt, staat zij daar, naakt en fier: Eva, de standvastige.

 

Eva
Hans Ittmann
1968
brons

Eetcafe Groothuis

Aan de Stationsstraat staat al honderd jaar het pand waar het eetcafe Groothuis is gevestigd. Het cafe ademt de sfeer van oude luister. Het is heerlijk te vertoeven in de serre die later is aangebouwd, maar de indruk geeft altijd al te hebben bestaan, vanaf de de bouw in 1909.
Als je vanaf het centrum het pand nadert, maar ook vanaf het station, zie je al van verre het gezellige uitnodigende licht van de sfeervolle lampen. Vooral op donkere, grijze, dagen wordt een zwaar gemoed lichter als je dan naar binnen stapt voor een cappuccino en een taartje...

De historie van het pand van eetcafe Groothuis


EMMEN - Café Groothuis in Emmen is maandagavond door Misset Horeca uitgeroepen tot beste café van Nederland. ,,Geweldig! Voor het team, maar ook voor Emmen'', reageert eigenaar Jan van Es vanuit het Concertgebouw in Amsterdam.
De uitverkiezing is op basis van het oordeel van een vakjury. Een mystery guest heeft het bedrijf enkele keren bezocht. ,,De deskundigen zijn van oordeel dat alles klopt in ons café. Onze brede doelgroep wordt geroemd, en de jury bewondert de wijze waarop het café en restaurant in geen tijd omgetoverd kunnen worden tot het perfecte decor voor een dansavond. Ik ben blij dat juist een vakjury dit oordeel geeft. Stemmingen via internet kun je mobiliseren, dit niet.''
Met in totaal zestien waren bijna alle personeelsleden aanwezig bij de uitreiking.

Bron: Dagblad van het Noorden

Het pand van Ten Napel

Nadat ook dit mooie pand in de zestiger en zeventigerjaren ten prooi was gevallen aan vernieuwings - en moderniserings drang, waarbij de oude gevel voor een deel schuil ging achter een luifel, werd in 2001 de luifel weer weggenomen, en de mooie karaktervolle gevel weer geheel zichtbaar.
Als je naar boven kijkt zie je, volgens Historisch Emmen, één van de best bewaarde geveltjes in Emmen, met twee karakteristieke torentjes.

Twee oude ambachten komen in dit pand tezamen in een prachtig rendez-vous: huizenbouw en broodbakken...

Hoodstraat 77, Emmen

De historie van het pand van Ten Napel

De Drommedaar

De Drommedaar, dat dienst doet als restaurant en kantoorruimte van Dierenpark Emmen, ging in de nacht van 1 november grotendeels in vlammen op. "Het is dan misschien geen rijksmonument, maar samen met Villa Lindenhof en het Hospershuis heel beeldbepalend voor Emmen."
Bijl schrok behoorlijk toen hij de eerste melding kreeg. "Het is toch de wieg van de dierentuin zeg maar. De familie Oosting woonde er toen het in de jaren dertig van de vorige eeuw besloot tot de oprichting van een dierentuin. Het is een uniek pand voor Emmen."

Veel Emmenaren, waaronder ik, willen ook niets liever dan dat het prachtige, zeer beeldbepalende pand wordt hersteld. Het idee van "Niet alles wat mooi is mag zomaar worden gesloopt, vanwege aantrekkelijke aanbiedingen van projectontwikkelaars" lijkt in Emmen steeds meer het credo te worden.
Een zeer verheugende ontwikkeling, naar mijn mening!
Ik zal het nieuws over het grote herstel van dit pand nauwlettend gaan volgen. Ik hoop dat ik binnen niet al te lange tijd de eerste foto's kan plaatsen van het begin van de restauratie. En uiteraard van het verdere verloop ervan.
Tot de uiteindelijke voltooiing hopelijk dit beeld kan opleveren:

De Drommedaar in oude luister!

Update!

Afgebrande dierentuinrestaurant Drommedaar wordt herbouwd

EMMEN - Het afgebrande dierentuinrestaurant de Drommedaar wordt herbouwd. Dit heeft Dierenpark Emmen vanmorgen bekend gemaakt. Het markante witte gebouw met het leistenen dak bij de ingang van de dierentuin, ging op 1 november in vlammen op. Het pand wordt in oude staat hersteld. Het is nog niet bekend wanneer de werkzaamheden beginnen.

Bron: RTV Drenthe

Update2!

EMMEN - In Emmen is sloopbedrijf Bork begonnen met het afbreken van voormalig restaurant De Drommedaar van Dierenpark Emmen. Dat restaurant raakte in november vorig jaar onherstelbaar beschadigd door een brand. Na de sloop wordt het gebouw in oude stijl herbouwd. Wel worden er binnenin de nieuwbouw wat praktische wijzigingen doorgevoerd om het pand straks voor meerdere doeleinden te kunnen gebruiken.

Update3!

In update 1 vermeldde ik dat het afgebrande pand in oude stijl wordt herbouwd. Direct na het uitbreken van de brand ruim een jaar geleden beloofde burgemeester Cees Bijl zich "zich er alles aan gelegen te laten liggen dat De Drommedaar bij de dierentuin weer opgebouwd wordt en in oude glorie hersteld"

Aangenaam verrast was ik gisteren toen ik gewaar werd dat deze belofte echt wordt waargemaakt.

De nieuwe contouren van het pand zoals het eens was zijn al weer zichtbaar. En als je niet beter zou weten zou je denken dat het oude pand gewoon een restauratie ondergaat.

Zie hier het resultaat van de al in vergevorderde staat verkerende nieuwe Oude Drommedaar!"

Update 4! (definitieve)

 

Het lezende meisje

Eén van mijn favoriete kunstwerken in Emmen; dit beeldige meisje wat in alle rust een boek leest voor Boekhandel Vermeer. Het beeld werd ter gelegenheid van het 15-jarig bestaan van boekhandel Vermeer in de Boekenweek van 1993 onthuld. De jonge vrouw, zittend op een klapstoel, is verdiept in haar boek en lijkt de wereld om haar heen totaal vergeten te zijn. Kiewiet geeft zijn beelden graag iets positiefs mee. Hij wil wijzen op de natuur, de schoonheid en de schepping. Zijn hoofdthema is de (jonge) vrouw.

LEZEND MEISJE
Kunstenaar: Bert Kiewiet
Locatie: voor Plantage Boekhandel Vermeer, Noorderstraat,(Emmen)
Materiaal: brons
Formaat: 95 cm. hoog
Bouwjaar: 1992

Foto's: Jules Snellen