In de gemeente Emmen is sinds 1 mei 2013 een groep gemeentedichters
actief die om de beurt een gemeentegedicht schrijven. In de zeven jaren
daarvoor was er steeds één gemeentedichter die wekelijks een gedicht
schreef. Die dichters hebben het fantastisch gedaan, maar het leek een
goed idee om als variatie met een groep dichters te werken. Daardoor is
er meer variatie in de aanpak, de benadering, het taalgebruik en de
structuur van de gemeentegedichten.
Op dit moment doen mee aan de poule van gemeentedichters: Berendy
Gähler, Anna Hardonk, Joep van Ruiten, Bertus Beltman, Eddie Zinnemers
en Peter Veen.
De deelnemers zijn beschikbaar voor optredens en schrijven ook in opdracht gedichten voor bijzondere gelegenheden.
De stichting Gemeentedichter Emmen opereert volledig zelfstandig en
staat los van de gemeente. Eerdere gemeentedichters waren Eelke van Es,
Bert Kamping, Bart FM Droog en Gezienus Omvlee, eerdere deelnemers aan
de poule zijn Geja Casu, Coby de Jonge en Klaas van der Meulen.
De wekelijkse gemeentegedichten worden o.a. gepubliceerd in de Zuidoosthoeker, op de website van de stichting en op
Facebook . Ook worden ze gratis per e-mail toegezonden aan abonnees.
Tekst:
Gemeentedichter.nl
Eén van de mooiste gedichten over Emmen vind ik onderstaand gedicht van gemeentedichter Anna Hardonk:
o, konden mijn woorden geuren
zoals Emmen nu doet met haar lindebloesems
ik zou u betoveren met zoetgevooisde zinnen
waaruit een licht odeur zou opstijgen
zo teder, zo lief, zo zomers
alleen uw neus in mijn gedicht steken
diep inhaleren, even daar blijven
uw mooiste herinnering zou boven drijven
hoe toen die avond was
met kleuren van lapis lazuli en malachiet..
hoe u die zomer, toen alles zo speciaal ..
hoe u haar…hoe u hem…
hoe de haartjes van uw kindje roken als het uit bad…
alles zou u in mijn zinnen vinden
nu moet u het doen met Emmen
groentje onder de steden
met haar prachtige, geurende linden
© Anna Hardonk
Ik schreef een aantal jaren geleden een ode aan het prachtige Oranjekanaal, waarlangs ik vaak heb lopen mijmeren en dromen over het leven.
De klanken van de tjalken
de stemmen van de kerels
scheepsjagers op jacht
en de vrouwen in de liene
werden overstemd door
ronkende scheepsmotoren
gejammer bij de bruggen
over brood hen uit de mond genomen
toch bleek het slechts de prelude
van het latere slotkoor
de ware bestemming van het kanaal
want zie, voor de stille sluizen
het rustig kabbelende water
aanmerende koeten met jong gebroed
wandelaars
die verademing ademen
een enkel bootje dat voorbij vaart
buigen bomen
hun kronen neerwaarts
in schijnbare eerbied
als een eeuwige dankbetuiging
voor dit fraaie debacle
© Marijke van der Scheer
Luister en kijk
hier naar de Gemeentedichters van Emmen die op hun eigen wijze een ode uitbrengen aan een specifieke plek in Emmen